35 : เยี่ยมโรงเรียนเก่า โยธินบูรณะ

สวัสดีครับ เพื่อนๆ บทความตอนนี้ ผมอยากจะกล่าวถึง โรงเรียนโยธินบูรณะ ซึ่งผมเรียนชั้นมัธยมศึกษา 6 ปี ที่นี่ ผมจบจากโยธินฯ ปี พ.ศ.2533 ก็ราวๆ สัก 18 ปีได้แล้วครับ ผมเป็นศิษย์เก่าที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เพราะผมไม่เคยกลับไปเยี่ยมเลย หมายถึงไปเยี่ยมอาจารย์ หรือ คุณครูนะครับ แต่ถ้าแบบว่า เข้าไปในรั้วโรงเรียน ไปกินก๋วยเตี๋ยวร้านประจำ ระลึกความหลัง ไปเดินรอบสนาม เหมือนเล่นมิวสิควีดีโอ ประมาณนี้ ก็สัก 5-6 ครั้ง ได้ครับ

จนเมื่อ 2 เดือนก่อน ผมได้เริ่มงานใหม่อีกงานบางตัว ที่เกี่ยวข้องกับภาษาอังกฤษ
เป็นโปรแกรมการเรียนภาษาอังกฤษด้านการออกเสียง จึงนึกถึงโรงเรียน ที่ผมเคยเรียนขึ้นมาทันที จึงตัดสินใจโทรไปที่โรงเรียน และขอสาย อาจารย์ที่เคยเป็น อาจารย์ประจำชั้น นัดหมายกัน จนผมได้ไปเยี่ยมโรงเรียนแบบสมบูรณ์ คือ ได้ไปพบอาจารย์ด้วยครับ เนื้อหาที่คุยกัน ก็มีจุดมุ่งหมายหลายอย่าง เช่น ผมเคยได้รับทุนจากโรงเรียน จึงอยากมอบชุดการเรียน 100 ชุดให้กับโรงเรียน ผมอยากให้นักเรียนรุ่นน้องได้รับความรู้พื้นฐานที่ถูกต้อง ด้านการออกเสียงภาษาอังกฤษ

ต่อมาเมื่อวันที่ 31/10/08 ผมกับอาจารย์ ก็ได้ไปที่โรงเรียนโยธินบูรณะอีกครั้ง โดยอาจารย์ธีระ ไปบรรยายเกี่ยวกับที่มา และพื้นฐานของโปรแกรมฯ อย่างสนุกสนาน


พอดีว่า ไม่ได้เตรียมกล้องไป จึงถ่ายจากมือถือ ภาพจึงอาจจะไม่ละเอียดเท่าไหร่ ต้องขอโทษนะครับ ที่เห็นยืนบรรยายอยู่ในภาพแรก คือ อาจารย์ธีระ กรรมการผู้จัดการของบริษัท Education at Click จำกัด ครับ


ผมนั่งบนรถเข็น อาจารย์บุญทิพา ยืนใส่ชุดสีม่วงอยู่ครับ


และที่นั่งฟังกันอยู่นี้เป็น น้องๆ จากโครงการภาคภาษาอังกฤษ ครับ


ผมดีใจมาก เลยที่อาจารย์หลายๆ ท่าน จำผมได้ และผมก็จำอาจารย์ได้ทุกท่าน จากนั้นทางอาจารย์ก็สนใจที่จะนำโปรแกรมนี้ ไปเสริมความรู้ให้กับนักเรียนภายนโรงเรียนอย่างตั้งใจ ทางผมกับคณะบริหารงาน ก็ได้มีโอกาสมานำเสนอความรู้นี้ ให้กับนักเรียนระดับชั้นมัธยม 3

แล้วก็มีโอกาสได้มาพบอาจารย์ที่เคยสอนวิชาฟิสิกส์ต่ออีก 2 ชั่วโมง ตอนแรกๆ อาจารย์ก็ยังจำผมไม่ได้ พอจำได้ ก็สนทนากันสนิทขึ้น ดังนั้น วันศุกร์ที่ 31/10/2551 ที่ผ่าน ผมมีความสุขมากๆ กับความเข้าใจที่ทางอาจารย์ทุกท่านมีให้

อ่านแล้ว ใครคิดถึงโรงเรียนเก่ากันขึ้นมา ก็แวะไปเยี่ยมกันได้นะครับ บางทีพอเราไปนั่งกินข้าว หรือก๋วยเตี๋ยว ร้านประจำ อาจจะมีความสุขกันขึ้นมาได้นะครับ


ขอบคุณครับ
ปรยา
1/11/2551

1 comment:

  1. ความรู้สึกของคนเป็นครู ชื่นใจคะที่เห็นลูกศิษย์ได้ดีและไม่ลืมที่จะหวนกลับมาเยือนโรงเรียนเดิม

    ReplyDelete