42 : ขอแสดงความเสียใจกับผู้เสียชีวิตทั้ง 8 ท่าน และญาติๆ ด้วยครับ


สวัสดีครับ เพื่อนๆ ผมไม่ได้เข้ามาเขียนบล็อกนี้นานมากๆ แล้วครับ เพราะว่างานเยอะมากๆ และก็มีบล็อกที่ต้องรับผิดชอบเยอะมากอีกเหมือนกันครับ ตอนนี้ 6.30 น. แล้ว ผมยังไม่ได้นอนเลย ตามอ่านเรื่องราวของคนที่ขับรถเก๋ง แล้วรู้สึกหดหู่กับความประมาท ยิ่งได้อ่านรายชื่อและข้อมูลของผู้เสียชีวิตแล้ว ก็เสียดายแทนประเทศชาติ เพราะเป็นบุคคลากรสำคัญกับประเทศไทยทั้งสิ้น

อีกไม่นานนี้ เราอาจจะสู้กับประเทศเพื่อนบ้านไม่ได้ เพราะว่าเรากำลังขาดคนที่มีคุณภาพ ถ้าเรื่องการพิสูจน์ออกมาว่า เด็กอายุ 16 นั้นเป็นคนผิด คนๆ เดียว แต่ทำลายคนดีๆ ไป 8 คน ไม่คุ้มกันเลย



ผมอาจจะรู้สึกร่วมค่อนข้างมาก เพราะว่าน้องสาวก็ทำงานที่ NECTEC หรือ สวทช. เหมือนกัน น้องที่เสียชีวิต น้องสาวผมก็รู้จัก น้องสาวผมได้มาเล่าถึง ความบังเอิญ ที่ทุกคนต้องมากลับในเวลาเดียวกัน ทำให้ต้องขึ้นรถตู้คันเดียวกัน และเสียชีวิตพร้อมๆ กัน ฟังแล้วก็รู้สึกเศร้า และรู้สึกเลยว่า เหตุที่ทุกคนต้องกลับดึกพร้อมๆ กัน มันช่างไม่เข้าท่าซะเลย แต่ก็ต้องปลง เพราะว่ามันเป็นจังหวะที่ทุกคนคงต้องมาเสียชีวิตด้วย

ก็หวังแต่เพียงว่า การพิสูจน์ความจริงจะไม่หายเงียบไป เห็นใจครอบครัวของทั้ง 8 ท่าน และก็อยากให้สังคมออนไลน์คอยติดตามเรื่องราวของอุบัติเหตุครั้งนี้อย่างใกล้ชิด และก็อยากให้ใช้สติ อย่าใช้อารมณ์ในการโพสต์ข้อความกันนะครับ เพราะว่าพวกเราในสังคมออนไลน์ นั้น มีการศึกษากันทุกคน ช่วยๆ กันนะครับ แค่นี้ ก็แย่อยู่แล้ว ไม่อยากให้ใช้ถ้อยคำที่ไม่ดีต่อกันครับ

ที่ผมพิมพ์ข้อความนี้ ก็เพราะว่า มีเรื่องอยากจะเล่าให้ฟัง ในสมัยที่ผมอยู่ ปี 2 ที่สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้า ธนบุรี ผมมีรุ่นพี่คนหนึ่งชื่อ พี่หมู อยู่ปี 4 พี่หมูมีนิสัยที่ดี น่ารัก เป็นช่างกล้องประจำภาควิชาฟิสิกส์ของเรา ผมจำรอยยิ้มของพี่หมูไม่มีวันลืมเลือน จนกระทั่งวันหนึ่ง พวกเราก็รู้ข่าวว่า พี่หมู ตายแล้ว

วันนั้นพวกเรา นักศึกษาชั้นปี 4 ปี 3 ปี 2 ซึ่งผูกพันกันมาก พยายามทุกทางที่จะเรียกร้องให้สังคมรับรู้เรื่องนี้ เพราะว่าคนที่ฆ่าพี่หมูนั้น เป็นลูกคนมีอิทธิพล พ่อเขารวย มีเงิน มีชื่อเสียง และยังเรียนที่มหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่ง ซึ่งอธิการบดี เป็นคณะรัฐบาลอยู่ เพียงเพราะต้องการรักษาชื่อเสียงมหาวิทยาลัย พวกเราไม่ได้รับความร่วมมือเลย ขอรูปสักใบของฆาตกรก็ไม่ได้ นักข่าวไม่รับเรื่อง ปิดข่าวเงียบมาก มีรายการวิทยุของคุณ........... เพียงคลื่นเดียวเท่านั้นที่ยอมออกข่าวให้ (ผมต้องขอขอบคุณ คุณ............ มาก ถ้าผมมีโอกาส ผมจะขอบคุณด้วยตัวเองครับ)

ฆาตกร ไม่ได้ฆ่าเพียงพี่หมู มันยังฆ่าน้องชายพี่หมูด้วย โดยโกหกให้น้องสาวพี่หมู เป็นคนชวนทั้ง 2 คนมา เพราะหลอกว่าจะจ่ายเงินที่ยืมไปให้ แล้วพวกมันก็เอาเพื่อนของมันมาล้อม แล้วเอามีดแทงอย่างโหดเหี้ยม พี่หมูและน้องชาย ถูกแทงเยอะมาก จนทนพิษบาดแผลไม่ไหว ตายในที่เกิดเหตุ ซึ่งเป็นหอพักในรั้วมหาวิทยาลัย โดยให้น้องสาวดูทั้ง 2 คนถูกแทง ท่ามกลางนักศึกษาคนอื่นๆ ซึ่งก็น่าจะมีพยานมากมาย

พวกเราทั้ง 3 รุ่น ร่วมกันสาบาน (ผมไไม่อยากเขียนถึงคำสาบาน) นึกขึ้นมาทีไร เหมือนพึ่งเกิดขึ้นเมื่อวานนี้เองนะครับ ถ้าตอนนั้นมี Social Network เหมือนอย่างตอนนี้ พวกเราคงทำอะไรได้มากกว่านี้ ดังนั้นเอาใจช่วยนะครับ พวกเรามีสังคมออนไลน์ที่ทรงประสิทธิภาพแล้ว เรามาร่วมกันใช้ให้เกิดประโยชน์อย่างมีเหตุมีผล ใช้ให้ทรงพลัง ผดุงความยุติธรรม บนข้อเท็จจริง ผมเอาใจช่วยเต็มที่ครับ


No comments:

Post a Comment