บทความด้านความรู้สึก ทัศนคติ ที่ผมอยากแชร์ให้ทุกท่านได้อ่านครับ (8-1)


232: ๑๐ ร้อยพันความคิดถึงพ่อ ถึง "อุทกภัยเงียบโกงคนพิการ" คืนวันที่ 26 ตุลาคม 2561สวัสดีครับเพื่อนๆ ในระหว่างนี้ที่ดำเนินการแฉโกงคนพิการ มีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย ล้วนเป็นประสบการณ์ ระหว่างนี้เองที่ผมได้รับหนังสือ "๑๐ ร้อยพันความคิดถึงพ่อ จากอีเมล์ของยอดเยี่ยม" อ่านจบภายในวันเดียว เพราะอ่านง่าย เพลิน และจำนวนหน้าไม่มาก มีเรื่องราวของในหลวงรัชกาลที่ 9 ที่ทั้งรู้และไม่เคยรู้มาก่อน ยังคงเป็นจริงที่ว่า เรื่องราวของพระองค์ท่าน เราคงเรียนรู้ไม่หมดภายในชั่วชีวิตที่เรายังหายใจอยู่ เพราะพระองค์ท่านได้ทรงงาน มีพระราชกรณียกิจมากมาย จนเราไม่อาจเรียนรู้ได้หมด ยิ่งผลกระทบในวงกว้างให้ตามเรียนรู้ อีกหลายชาติที่เกิดมาก็อาจเรียนรู้ไม่หมด ......อ่านต่อ

231: ได้มีโอกาสเข้าร่วมสังเกตการณ์การประชุมทีมบริหารและทีมงานของ อาจารย์ไพบูลย์ นิติตะวัน เมื่อวันศุกร์ที่ 19 ตุลาคม 2561 จึงนำมาแบ่งปันครับสวัสดีครับเพื่อนๆ บทความตอนนี้อาจจะแปลกๆ สำหรับตัวผมสักหน่อย เพราะส่วนใหญ่จะเขียนเรื่องความคิดเห็นส่วนตัวเป็นหลักในเว็บบล็อกนี้ โดยไม่ค่อยกล่าวถึงตัวบุคคลสักเท่าไหร่ แต่เนื่องจากผมต้องการจะเล่าประสบการณ์ที่ดี และคิดว่าจะเป็นประโยชน์กับผู้อ่าน แฝงให้ทุกบทความ หากเพื่อนๆ ที่ตามอ่านจะได้นำไปปรับใช้ในการดำเนินชีวิต หรือนำไปต่อสู้กับความอยุติธรรม ในพื้นที่จังหวัดตัวเองได้ เพราะทางออก 3 ทางที่ผมได้รับฟังจาก อาจารย์ ไพบูลย์ นิติตะวัน ได้แนะนำไว้ในที่ประชุม เมื่อวันศุกร์ที่ 19 ตุลาคม 2561 .....อ่านต่อ

230: "เส้นทางคู่ขนานที่มาบรรจบกัน" ตอนที่ 63: "ทำไมต้องมีเธอ" @ 1 ก.ย. 61สวัสดีครับเพื่อนๆ ในระยะหลังตั้งแต่ดูละครเรื่องบุพเพสันนิวาส ทำให้มีโํอกาสแต่งกลอนที่มีสัมผัสมากขึ้น กว่าสมัยก่อนที่แต่งกลอนแล้วกระโดกกระเดก จึงอาจจะมีบางบทความบ้างที่ไม่ได้เขียนเป็นข้อความ แต่ยกมาให้อ่านกันเล่นๆ เป็นกลอนแทนนะครับ สำหรับกลอนบทนี้ แต่งเพราะเมื่อเช้าเราสองคนมีพูดคุยกันหลายเรื่อง ร่วมทุกข์สุขกันมาแบบหฤโหด นอกจากจะเป็นอารมณ์ที่ตั้งใจให้บทความต่างๆ ไว้เป็น "The Letter" ให้ภรรยาได้เข้ามาอ่าน ในวันที่ผมไม่อยู่แล้ว ก็อยากเป็นกำลังใจให้ภรรยา ไปด้วยในตัวครับ .....อ่านต่อ

229: "เส้นทางคู่ขนานที่มาบรรจบกัน" ตอนที่ 62: ภรรยาบ่นว่า "อย่าหวัน้ำบ่อหน้า" ครับ @ 5 ส.ค.61:: สวัสดีครับเพื่อนๆ ทุกท่าน บทความนี้ต่อเนื่องจากบทความ 226: "เส้นทางคู่ขนานที่มาบรรจบกัน" ตอนที่ 60: ภรรยาปลูกพืชสวนครัวหลังบ้านเพราะทำครัวทุกวัน @ 28 พ.ค.61 เพราะว่าภรรยาทำสวนผักเล็กๆ ขึ้นมาอันเนื่องจากรับไม่ได้ว่า กระเพราะกำละ 10 บาท ทำให้ปัจจุบัน ครอบครัวเรายังไม่ได้มีโอกาสซื้อใบกระเพราอีก ผมกับภรรยามักสนทนากันบ่อยๆ เรียกว่า สนทนากันทุกวัน เพราะว่า เราไม่ค่อยไปเที่ยวที่ไหน จึงอาศัยคุยกันเป็นประจำแทน จนเมื่อวานภรรยาพูดขึ้นมาว่า "เนี่ยละนะ เขาถึงว่า อย่าหวังน้ำบ่อหน้า" ผมรู้สึกชอบการสื่อความหมายนี้ จึงนำมาพิมพ์เป็นบทความเก็บไว้ครับ .....อ่านต่อ

228: จุดเริ่มต้นของการเริ่มสิ่งใหม่ เกิดขึ้นกับชีวิตของเราเสมอ @ 5 ส.ค.61สวัสดีครับเพื่อนๆ ทุกท่าน สำหรับบทความนี้ ผมอยากเขียนในมุมมองของความรู้สึก ต่อเนื่อง จากที่ผมเคยถูกถามถึงเรื่องในอดีตจากบุคคลสำคัญท่านหนึ่ง คำถามที่ผมถูกถามคือ "ตลอดชีวิตของคุณที่ผ่านมา คุณเคยทำสิ่งใหม่ ที่ไม่เคยมีใครทำมาก่อน บ้าง" คำถามนี้ทำให้ผมถึงกับเงียบไปพักใหญ่ เพราะไม่เคยถูกถามแบบนี้มาก่อน จากวันนั้นที่ผมตอบไปประมาณ 3 เรื่อง ผ่านมาแล้วเกือบ 4 ปี ผมพบว่า ผมมีคำตอบเพิ่มขึ้นมากกว่า 50 เรื่องที่ผมทำสิ่งใหม่ ทั้งในชีวิตส่วนตัว ขณะเป็นนักเรียนนักศึกษา จนทำงาน ก่อนพิการ จนถึงปัจจุบันกว่า 18 ปีที่ต้องเป็นคนพิการ .....อ่านต่อ

227: "เส้นทางคู่ขนานที่มาบรรจบกัน" ตอนที่ 61: วันเกิด 25 ก.ค.61 ปีที่สมบูรณ์ของข้าพเจ้าทางจิตวิญญาณ @ 25 ก.ค.61สวัสดีครับเพื่อนๆ ทุกท่าน หลังจากผมซึ่งเป็นคนพิการรุนแรง มีโอกาสมีครอบครัว เรียกว่า ในอดีตเป็นเพียงความฝัน มากกว่านั้นไม่เคยคิดว่าจะมีโอกาสแยกครอบครัวออกมา เพราะความพิการที่เป็นนั้นเอาเรื่องอยู่ จนวันที่ได้มาพบกับคุณเจี๊ยบ วันนี้เป็นวันครบวันเกิดของผมเอง ที่ไม่สามารถไปล้างเท้าอาม้าได้ในปีนี้ ภรรยาจึงขับรถไปรับอาม้า (คุณแม่) ท่ืั้บ้านและไหว้พวงมาลัยอาม้าบนเตียงแทน และก็นั่งคุยกันภาษาแม่ลูกพักใหญ่ จากนั้นภรรยาก็พาอาม้าไปส่งที่บ้าน .....อ่านต่อ

226: "เส้นทางคู่ขนานที่มาบรรจบกัน" ตอนที่ 60: ภรรยาปลูกพืชสวนครัวหลังบ้านเพราะทำครัวทุกวัน @ 28 พ.ค.61: สวัสดีครับเพื่อนๆ ทุกท่าน นานแล้วห่างจากการเขียนบล็อก เพราะว่ามีงานรุมเร้ามาก จนถึงตอนนี้ก็ยังทำไม่เสร็จ แต่พอดีภรรยาส่งภาพมุมสวนครัวเล็กๆ หลังบ้าน ดูแล้วสดชื่น เลยอยากพิมพ์บทความเอาไว้อ่าน คร่าวๆ ผมพอได้ยินภรรยาบ่นๆ ว่า กระเพรากำละ 10 บาท ส่วนตัวก็รู้สึกว่า อึม! ราคาสูงเหมือนกัน พอดีมุมหลังบ้านฝั่งห้องทำงานที่ต่อเติมใหม่นั้นยังว่างอยู่ เคยเอาดอกไม้คุณนายตื่นสายมาปลูก ตายเรียบเลย ภรรยาจึงปลูกต้นกระเพรา และต้นพริกขี้หนู แทน เพราะกระเพราแพง และที่บ้านเราก็กินข้าวผัดกระเพรากันบ่อย เนื่องจากภรรยาชอบทำอาหารทานเอง สบะอาดกว่าทานนอกบ้าน .....อ่านต่อ

225: "เส้นทางคู่ขนานที่มาบรรจบกัน" ตอนที่ 59: ครบรอบ 3 ปี มงคลสมรส ครบรอบ 4 ปี ที่รักกัน @ 25 พ.ค.61ทุกวันที่ ๒๕ ของทุกเดือน ผมจะมอบดอกไม้ให้ภรรยา และวันนี้ ๒๕ พฤษภาคม ๒๕๖๑ เป็นทั้งวันเกิด และวันครบรอบแต่งงาน (ฉลองมงคลสมรส) ของเราสองคน กลอนนี้เป็นกลอนที่สื่อสารกับภรรยา ที่เป็นทั้งภรรยา เป็นน้องสาว เป็นเพื่อน เป็นพยายาล เป็นคนขับรถ เป็นผู้ดูแล เป็นเลขานุการ เป็นเชฟ (แม่ครัว) เป็นเสมียน เป็นแม่บ้าน เป็นทุกสิ่งทุกอย่างของผม วันนี้จึงเป็นวันแห่งความสุขใหญ่สำหรับครอบครัวเรา .....อ่านต่อ

224: "เส้นทางคู่ขนานที่มาบรรจบกัน" ตอนที่ 58: "บุพเพสันนิวาส พาลข้าพเจ้า" @ 12 มี.ค.61
"บุพเพสันนิวาส พาลข้าพเจ้า"
บุพเพ สันนิวาส พาลพาคิด
โอ้ดวงจิต โอ้ชีวิต มิสบสม
เดือนปีผ่าน เนิ่นนาน ความพิกล
พิสูจน์ตน ผ่านงาน ผ่านความเพียร
บุพเพ สันนิวาส พาลพาพบ
ให้ประสบ รวมพลัง ครั้งยิ่งใหญ่ .....อ่านต่อ

223: ร่วมไว้อาลัย ศาสตราจารย์ ระพี สาคริก ราษฎรอาวุโส ร่วมกับผู้อำนวยการ Ashoka Thailandสวัสดีครับทุกท่าน หลังจากเมื่อเช้านี้ ผมได้ไปพบกับพี่แดงสินี ผู้อำนวยการมูลนบิธิอโชก้า (ประเทศไทย) เพื่อขอคำปรึกษาเรื่องงานที่กำลังทำและจะทำในปี 2561 นี้ ก็ได้นัดหมายกับพี่แดงสินี เรื่องการไปร่วมงานพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรม ท่านศาสตราจารย์ระพี สาคริก (ระหว่าง 19-21 ก.พ.61 แต่จัดงานรวม 7 วัน) อันเป็นที่เคารพของพวกเราหลากหลายวงการ พบกันตอนประมาณ 18.00 น. ซึ่งส่วนตัวหลังจากเสร็จภารกิจเซ็นต์สัญญากับทาง TK PARK ของบริษัท 25 อินเซอร์เทค จำกัด ช่วงบ่ายๆ ก็รีบมาที่วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร ถนนพหลโยธิน ทันที  .....อ่านต่อ

222: "เส้นทางคู่ขนานที่มาบรรจบกัน" ตอนที่ 57: ดอกไม้ประจำวันที่ 25 ของทุกเดือนที่เปลี่ยนไป @ 25 ม.ค.61สวัสดีครับทุกท่าน โดยปกติที่ผมปฏิบัติ คือทุกวันที่ 25 ของทุกเดือน ผมจะต้องมีการมอบดอกไม้หรือดอกกุหลาบให้กับภรรยา แต่มีบ้างบางเดือนที่พอเวลางานยุ่งมากๆ แล้วไปร้านประจำตอนค่ำแล้ว ปรากฎว่าดอกไม้หมด ครั้นจะซื้อวันรุ่งขึ้นก็ไม่ตรงวันที่ 25 ผมจะใช้วิธีไปทบในเดือนถัดไปแทน ในเดือนมกราคม 2561 นี้ก็เช่นกันที่ผมไม่ได้ออกนอกบ้าน ทำงานจนลืมวางแผนที่จะออกไปซื้อดอกกุหลาบ เพราะโดยปกติผมต้องวางแผนออกนอกบ้านทุกวันที่ 25 ของเดือน เรื่องสลับกันภรรยาไปตลาดหัวโค้ง (ตลาดพิมลราช) กลับซื้อดอกไม้มาให้ผมสำหรับวางไว้บนโต๊ะทำงานแทน ทำให้ .....อ่านต่อ

221: "เส้นทางคู่ขนานที่มาบรรจบกัน" ตอนที่ 56: การเดินทางที่ทำให้รักมากขึ้นทุกครั้ง @ 11 ม.ค.61สวัสดีครับทุกท่าน บทความนี้อาจจะยาวสักนิด แต่หวังว่าจะพอเป็นแนวคิดให้กับผู้อ่านได้นะครับ ถึงการปรับความคิดของตัวผมเองและภรรยา ให้เป็นตัวอย่างกัน เริ่มจากภรรยาของผมจะกลับบ้านที่จังหวัดพิจิตรบ่อยๆ แน่นอนว่าส่วนใหญ่ผมจะได้เดินทางไปด้วย ครั้งไหนไม่ได้ไปด้วยเพราะต้องทำงาน ส่งงาน เป็นหลัก เพราะงานเอกสารผมเป็นคนจัดทำเองเกือบทั้งหมด ถึงแม้ว่าผมจะเคยคิดเสมอๆ ว่า ไม่ได้เป็นคนต่างจังหวัด คงไม่มีโอกาสไปรถติดบนถนนในช่วงเทศกาลปีใหม่ สงกรานต์ แน่ๆ อนาคตไม่ใช่อย่างที่เราคิดเสมอไป .....อ่านต่อ

220: ทำไมวัดสวนแก้ว ถึงเป็นทางออกของผู้บริจาค การตลาดอันดับหนึ่ง @ 18 ธ.ค.60สวัสดีครับเพื่อนๆ หลายวันที่ผ่านมาภรรยาผมใช้ความพยายามที่จะจัดระเบียบบ้านให้น่าอยู่ ด้วยการไล่จัดเก็บสิ่งของ เฟอร์นิเจอร์ และเอกสาร ให้อยู่ในที่ ที่ควรอยู่ ทั้งชั้นบนและชั้นล่าง หลังจัดเก็บเราพบกับข้าวของที่ยังใช้งานได้อยู่ และมีสภาพที่ดี ถึงดีมาก เช่น เสื้อผ้า ที่นอน เครื่องส่งแฟกซ์ เครื่องพิมพ์ เป็นต้น จากนั้นลำดับต่อมาที่ต้องคิดคือ ตั้งใจบริจาคแล้ว ควรไปที่ไหนดี แว๊บในสมองขึ้นมาทันทีว่า "วัดสวนแก้ว" ลำดับที่สองคือ "มูลนิธิกระจกเงา" แต่เนื่องจากสิ่งของอยู่ในรถกระบะเรียบร้อย และผมมีเวลาไม่มากที่จะนำไปบริจาค .....อ่านต่อ

219: "เส้นทางคู่ขนานที่มาบรรจบกัน" ตอนที่ 55: ขอบคุณสำหรับเมนูอาหาร "มั้งสวิรัติ" ที่ทำให้ทานตลอด 2 เดือนครับ @ 31 ธ.ค.60สวัสดีครับเพื่อนๆ คราวที่ผ่านมาตอนที่ 215 ผมได้เกริ่นถึงการทำอาหารให้ทานบ่อยๆ ของภรรยา เพราะภรรยามีความสามารถด้านการทำอาหาร ชอบทำเมนูแปลกๆ ให้ผมทาน ประกอบกับช่วง 2 เดือนที่ผ่านมา (พ.ย.-ธ.ค.60) ผมทานเจเขี่ย+มั้งสวิรัติ ซึ่งหมายถึง ทานอาหารปกติ เพียงแต่ไม่กินเนื้อสัตว์ เช่น สั่งก๋วยเตี๋ยวลูกชิ้นปลา มาทาน ผมให้ภรรยาตักลูกชิ้นปลาออกไป หรือสั่งข้าวขาหมู ก็ไม่เอาหมู เป็นต้น และสำหรับคำศัพท์ว่า "มั้งสาวิรัติ" นั้น ก็เพราะไม่ได้ มังสาวิรัติแท้ๆ เพราะก็อารมณ์เจเขี่ย เหมือนกัน คือถ้ามีเนื้อสัตว์ปน ก็เขี่ยออกไป ซึ่งภรรยาก็ทำให้ทานตลอดทั้ง 2 เดือน .....อ่านต่อ

218: ตูนบอดีเสแลม "เหนือดารา" โปรเจ็ค "ก้าวคนละก้าว" ง่ายๆ แต่สร้างผลกระทบมหาศาลสวัสดีครับเพื่อนๆ วันนี้เป็นวันที่ 18 พฤศจิกายน 2560 ตอนนี้ประมาณตี 1 ยอมรับว่าไม่เคยศึกษาชีวิตของตูน ไม่เคยรู้ว่าตูนจบนิติศาสตร์ จึงทำให้ส่วนตัวผมคิดว่าตัวผมเองเข้าใจการกระทำของตูน ว่าตูนคิดอย่างไร เพราะเคยได้พูดคุยกับคนที่จบกฎหมายหลายคน พี่ชายผมเองก็จบนิติศาสตร์ปัจจุบันเป็นผู้พิพากษา บวกกับเห็นตูนเป็นศิลปิน ทำให้เข้าใจกระบวนการคิดที่ซับซ้อนได้ อีกทั้งตูนยังย่อยความคิดที่จะนำเสนอความคิดผ่านการกระทำแบบง่าย แต่ลึกซึ้ง สำหรับผมแล้ว "การเดิน" กับ "การวิ่ง" มีความแตกต่างกันในหลายมิติ ตูนเป็น .....อ่านต่อ

217: มองนาฬิกาเรือนนี้เมื่อไหร่ นึกถึงผู้ใหญ่ที่มอบให้ทุกครั้ง @ 17 พ.ย.60สวัสดีครับเพื่อนๆ อันที่จริงบทความนี้ ผมควรพิมพ์ตั้งนานแล้ว เรียกได้ว่ามีโอกาสพิมพ์ตลอด เกือบ 3 ปี ทุกวัน ทุกชั่วโมง ด้วยซ้ำ แต่ก็พอจะเข้าใจตัวเองได้ว่า ตัวเองวุ่นวายขนาดไหน อย่างน้อยก็ได้ฤกษ์พิมพ์เสียที ในวันแต่งงานเมื่อ 25 พ.ค.58 กับภรรยา (นางสาวชนัญชิดา ลิ้มนนทกุล) ผมได้เชิญแขกผู้มีเกียรติประมาณ 150 ท่าน ซึ่งจำนวนมากที่ผมเรียนเชิญแบบกระทันหัน อันเนื่องจากการจัดสรรเวลาที่ไม่ลงตัว บางท่าน ผมเชิญก่อนวันงานเพียง 2 วัน ก็มี สุดท้ายผมปลื้มมากผมได้รับเกียรติ มีแขกผู้มีเกียรติมาร่วมงานมงคลสมรส 120 ท่าน ปลื้มที่สุดนะครับ .....อ่านต่อ

216: รางวัล "คนรู้จักและน่าจะดี AWARD" ลำดับที่ 1: มนุษย์ ออลอินวัน (All in One) นายเทพฤทธิ์ ศรีคงรักษ์สวัสดีครับเพื่อนๆ ขณะนี้เวลาประมาณ ตี 3.53 น. ของวันที่ 17 พฤศจิกายน 2560 กำลังทำงานแบบคนบ้าเหมือนเดิม แต่ปีหน้าบอกตัวเองว่าจะไม่เป็นคนบ้าแล้ว จะเป็นคนบอ แทน คือให้ลดความบ้าลงมานิด กำลังพิมพ์งานอยู่ ก็นึกถึงคนใกล้ตัว+นึกถึงคนดีๆ+นึกถึงรางวัล+นึกถึงกิจกรรมสร้างสรรค์ส่วนตัว เพราะปีหน้า 2561 นี้ ผมจะเริ่มทำงานสร้างสรรค์เพื่อส่วนตัวและครอบครัวมากขึ้น แต่งานด้านพัฒนาอาชีพคนพิการยังคงทำอยู่ แต่จะเข้าข่ายลักษณะกระจายงานไปยังเครือข่ายมากขึ้น คือ ถึงเวลาร่วมมือกับ .....อ่านต่อ

215: "เส้นทางคู่ขนานที่มาบรรจบกัน" ตอนที่ 54: ขอบคุณสำหรับเมนูอาหารแปลกๆ ที่ทำให้ทานตลอดครับ @ 6 พ.ย.60สวัสดีครับเพื่อนๆ สำหรับผมแล้วการมีชีวิตคู่ มีครอบครัว ไม่เคยคิดว่าจะเป็นไปได้หลังจากที่ต้องกลายเป็นคนพิการทุพพลภาพรุนแรง แต่ในที่สุดเรื่องเป็นไปไม่ได้ ก็เป็นไปได้ ความแน่นอนก็คือความไม่แน่นอน (CHAOS) เป็นสัจธรรม ผมจึงได้มีภรรยา มีครอบครัว ดังปัจจุบัน ซึ่งอีกเรื่องที่นอกเหนือการประเมิน คือ ภรรยา ทำอาหารเก่ง (แปลว่าอร่อยด้วยครับ) จำได้ตลอดว่า เราสองคนชอบอยู่ที่บ้าน หมายถึง ไม่ค่อยชอบไปเที่ยวนอกกบ้าน ภรรยาชอบทำอาหารเมนูแปลกๆ ให้ลองกินดู ก็มีทั้งเตรียม .....อ่านต่อ

214: พึ่งสังเกตว่าปั๊มเชลล์ทำไมถึงดูมีชีวิตชีวา มีสาขา เพิ่มมากขึ้น เพราะอย่างนี้นี่เอง @ เมื่อ 6 พ.ย.60สวัสดีครับเพื่อนๆ ผมไม่รู้วว่าเพื่อนๆ เติมน้ำมันทั้งดีเซล และเบนซิน ให้กับรถของเพื่อนๆ ยี่ห้ออะไร สำหรับผมแล้วในระยะหลัง 3 ปีมานี้ ครอบครัวของผมใช้แต่น้ำมัน วีเพาเวอร์ดีเซล และวีเพาเวอร์โซฮออล์ เท่านั้น เพราะว่า มีความรู้สึกดีๆ กับ น้ำมันของเชลล์ 2 ข้อ คือ ข้อ 1) เวลาเร่งเครื่อง รู้สึกถึงความแตกต่าง เวลาแซงรถข้างหน้า น้ำมันตัวอื่นเครื่องจะอืดมาก ข้อ 2) รู้สึกว่าประหยัดกว่าเล็กน้อย ยิ่งเวลาขับความเร็วไม่เกิน 100 กม./ชม. ระยะทางที่ได้ เปรียบเทียบกับเงินที่เสียไป วันนี้นั่งข้างๆ มองออกไปนอกหน้ากระจกเลยถ่ายภาพขณะเติมวีพาวเวอร์ดีเซล มาฝาก .....อ่านต่อ

213: ความรู้สึกของคนที่เป็น "คนพิการรุนแรง คนไทย ราษฎรไทย ประชาชนไทย และพลเมืองไทย" ต่อในหลวงรัชกาลที่ 9 @ เมื่อ 29-10-60สวัสดีครับเพื่อนๆ วันนี้เป็นวันที่ 25 ตุลาคม 2560 ผมและครอบครัวมีความจำเป็นที่ต้องมาทำธุระที่ศูนย์การค้าเซ็นทรัล รัตนาธิเบศร์ เกี่ยวกับบริษัทใหม่ บริษัท 25 อินเซอร์เทค จำกัด คือ การเปิดบัญชีออมทรัพย์ และบัญชีกระแสรายวัน ขณะที่อยู่หน้า Power Buy นั้น ภรรยาทักให้ผมถ่ายภาพทีวีที่กำลังฉายสารคดีของในหลวงรัชกาลที่ 9 ไว้เป็นที่ระลึก ถึงบรรยากาศรอบตัวที่คนไทยเกือบทั้งประเทศแต่งตัวชุดสีดำ อีกทั้งทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวเป็น .....อ่านต่อ

211: ความรู้สึกนึกถึงอดีตที่เคยต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการดิ้นรนให้รอดพ้นวิกฤตต้มยำกุ้ง เมื่อ 27-10-2560สวัสดีครับเพื่อนๆ วันนี้ผมกำลังเดินทางไปทำธุระที่ศูนย์การค้าเซ็นทรัลรัตนาธิเบศร์ เดินทางออกจากแถวแยกสวนสมเด็จ (สะพานนวลฉวี - ปากเกร็ด) รถติดเป็นบางช่วง ระหว่างที่รถติด ผมนั่งมองออกไปนอกกระจก เห็นรถกระบะมีคอก หลังรถมีถังแก๊ส เตา และอุปกรณ์สิ่งของ ที่มองด้วยตาแล้วรู้ว่า คือ ข้าวของสำหรับการขายอาหารการกิน ทำให้ผมนึกไปถึงในอดีต กว่า 20 ปี ก่อนที่ผมจะรถคว่ำกลายเป็นคนพิการทุพพลภาพ หลังปี 2540 ครอบครัวผมมีหนี้ .....อ่านต่อ

210: "เส้นทางคู่ขนานที่มาบรรจบกัน" ตอนที่ 53: ขอบคุณสำหรับหลังบ้านที่เป็นทุกสิ่งทุกอย่างอีกครั้งครับ @ 59-11-17สวัสดีครับทุกท่าน สำหรับบทความชุดถึงภรรยาครั้งนี้ ใกล้เคียงที่ผ่านๆ มา ครับในประเด็นที่ภรรยามีหน้าที่มากมาย โดยเฉพาะในเรื่องที่เกี่ยวข้องกับคนพิการ ผมจึงนำภาพที่ผมประทับใจ ในรอยยิ้มของภรรยา เมื่อได้มีโอกาสไปบรรยายสัญจร "จริงใจไม่ละเมิดสิทธิ์คนพิการ" ครั้งที่ 7 ที่จังหวัดตาก (อบจ.ตาก) แล้วต้องมีการบรรยายถึงการดูแลสุขภาพตัวเอง ผมนึกไปถึงเวลาเราไปดูเล่นมายากล แล้วต้องมีผู้ช่วยนักมายากล เหมือนกันทุกอย่าง ภรรยาผมต้องมาเป็นผู้ช่วยบรรยายแสดงการใช้ "เป้ยังชีพ" .ในการดูแลเรื่องการใช้งานถุงเก็บปัสสาวะ เพื่อรักษาสภาพของไต ให้ทำงานได้ยาวนานที่สุดเท่าที่จะ .....อ่านต่อ

206: "เส้นทางคู่ขนานที่มาบรรจบกัน" ตอนที่ 52: ขอบคุณสำหรับหลังบ้านที่เป็นทุกสิ่งทุกอย่างครับ @ 59-12-01สวัสดีครับเพื่อนๆ สำหรับบทความตอนนี้ ไม่มีอะไรมากไปกว่า ได้มีโอกาสถ่ายภาพคู่แบบเซลฟี่ (Selfie) กับภรรยา ซึ่งไม่ค่อยได้ถ่ายสักเท่าไหร่ ภาพคู่บทความนี้ถ่ายขณะกำลังรอเซ็นต์สัญญาจ้างดำเนินการกับทางบริษัท บอร์เนียว เทคนิเคิล (ประเทศไทย) จำกัด ระหว่างรอผู้ใหญ่ พอเห็นภาพทำให้นึกถึงเรื่องราวต่างๆ ที่ผ่านมากว่าจะแต่งงานกัน จนถึงสถานการณ์ที่ผ่านความลำบากมาด้วยกัน โดยเฉพาะเรื่องโครงการฝึกอบรมคนพิการที่เหมือนเราองคนตกอยู่ในวงล้อมกลางสนามรบ ทั้งต่อสู้กับความถูกต้อง ที่ต้องทำให้งานลุล่วงบนพื้นฐานของระเบียบตามกฎหมาย ต่อสู้กับความโลภของ .....อ่านต่อ

205: "เส้นทางคู่ขนานที่มาบรรจบกัน" ตอนที่ 51: ขอบคุณสำหรับความพยายามของภรรยาที่จะร่วมกันนำพาคนพิการไปสู่วงจรชีวิตใหม่ รู้สิทธิ์ พิชิตอาชีพถาวร ด้วยกันครับ @ 59-11-21: สวัสดีครับเพื่อนๆ สำหรับบทความนี้ผมอยากอ้างอิงถึงการตะเวณจัดกิจกรรมสัญจร บรรยาย "จริงใจไม่ละเมิดสิทธิ์คนพิการ" ตามต่างจังหวัด ซึ่งแน่นอนว่าคนที่ลำบากที่สุด คือ ภรรยา ของผมเอง เพราะว่า ก่อนออกนอกบ้านเกือบ 4 ชั่วโมงในแต่ละครั้ง เธอต้องตื่นออกมาเตรียมตัวผม เริ่มจาก ทำขับถ่ายก่อนลำดับแรก ตามด้วยเก็บข้าวของขึ้นรถในระหว่างที่ผมขับถ่าย เพราะผมต้องเตรียมเอกสารสำหรับการบรรยาย รวมทั้งทำอาหารทานก่อนออกนอกบ้าน พอผมขับถ่ายเสร็จก็เช็ดตัว+แต่งตัว พอลุกนั่งบนเตียงก็ทานข้าวเช้าที่เธอเตรียมไว้ .....อ่านต่อ




อ่านบทความทั้งหมด :  8   7 .. 6 .. 5 ..  4 .. 3 .. 2 .. 1