56 : บทความชุด "ผมกำลังจะกลายเป็นผู้ประสบภัยน้ำท่วม" ตอนที่ 5/ ไม่น่าจะเยอะแล้วครับ @ 13 ตุลาคม 2554 ชื่อตอน "กำแพงป้องกันน้ำท่วม หรือกำแพงป้องกันใจคน"

สวัสดีครับ แป๊บเดียวก็มาถึงตอนที่ 5 ซึ่งเป็นช่วงเวลาสำคัญอีกช่วงหนึ่งของการป้องกันน้ำท่วมที่บ้าน มาถึงตรงนี้แล้วพวกเราทุกคนมีความเห็นร่วมกันว่า ต้องปกป้องน้ำท่วมให้ได้ โดยเราจะมีการแสดงความเห็นร่วมกัน เสนอกันขึ้นมาว่า อาจจะเพราะเหตุนั้นบ้าง ต้องระวังตรงจุดนี้บ้าง เพื่อร่วมกันป้องกันไม่ให้น้ำเข้ามาไ้ครับ แต่ว่าเช้านี้มีเรื่องตื่นเต้นก็คือ ช่วงประมาณ 9.00 น. ของวันที่ 13 ตุลาคม 2554 (อยากจะบอกว่า โชคดีที่เกิดเวลานี้ เพราะถ้าเกิดช่วงที่ทุกคนวางใจแล้วนอน อาจจะแก้ไขไม่ทันก็ได้) ปรากฏว่า น้ำทะลักเข้ามาจากรูระบายน้ำที่เคยเจาะแล้วปิดไปแล้ว

ตอนผมอยู่ในห้องกำลังถูกเช็ดตัว คุณแม่ผมก็มาเรียกทุกคนไปช่วย เพราะน้ำขึ้นมาถึงข้อเท้าแล้ว เรียกว่าตั้งแต่น้ำท่วมมา ยังไม่เคยมีน้ำเข้ามาถึงข้อเท้า จึงทำให้ตื่นตระหนกพอสมควร ลืมเล่าให้อ่านว่า เมื่อวานก็มีน้ำทะลักเข้ามาทางประตูเล็กด้านข้างด้วยครับ ซึ่งเป็นประตูทีเดิมไม่ได้ออกไปเรียงกระสอบทราย แต่ทางน้องเขยก็อุดทัน แล้วรีบดูดน้ำออกครับ ไม่นานน้ำที่ทะลักเข้ามาทางรูระบายน้ำเก่าที่ทุกคนลืมไปแล้ว ก็หยุด ดูดน้ำออก ทุกอย่างก็กลับสู่สภาพเดิม

เช็ดตัวเสร็จ นั่งทำงาน รีบให้คนถ่ายภาพดูผลงานการฉาบผนังที่ช่างร่วมกันทำให้เสร็จตอนเช้า ผมก็ไม่มีอะไรมาก ก็อยากเห็นและจะได้นำภาพมาแบ่งปันเพื่อนๆ ให้เห็น เพราะตั้งใจแล้วว่า เผื่อจะเป็นประโยชน์กับทุกคนที่กำลังจะป้องกันน้ำท่วม นะครับ สำคัญคือ ต้องสามัคคีกัน ร่วมกันคิด ร่วมันทำ อาจจะมีบ้างที่ความคิดต่างกัน ต้องยอมรับฟังทุกความคิด สมองก็จะเปิด แล้วหาข้อตกลงร่วมกัน ทุกอย่างก็จะเดินหน้าต่อไปได้ครับ

























ภาพข้างบนนี้ก็แสดงให้เห็นทุกจุดว่า ทุกช่องหน้าต่างกำแพงตอนนี้ถูกปิดหมดแล้วครับ ในเวลาเดียวกัน วันนี้เราก็มีการสำรวจจำนวนเสา และผนังกำแพงทั้งหมด เพื่อเตรียมตัวในการทำไม้ค้ำยันกำแพงครับ โดยจะทำเป็น 2 ระยะ คือกันที่ประมาณ 1.50-1.80 เมตรก่อน ถ้าน้ำท่วมถึง ก็จะเสริมไม้เพื่อป้องกันในระยะ 1.80-2.00 เมตรต่อไปครับ

งั้นในตอนที่ 6 ต่อไป ผมจะนำภาพที่เราได้ต่อไม้ค้ำยัน มาให้ดูนะครับ และผมได้พาดพิงเนื้อหาด้านความสามัคคีไปเรียบร้อยแล้วนะครับ เพื่อตอบโจทย์ชื่อตอน "กำแพงป้องกันน้ำท่วม หรือกำแพงป้องกันใจคน" จบดีกว่าครับ

No comments:

Post a Comment